czarna niczym kruk zagłady dziś, jak chmura gradowa cięzka w gadce
i ni ch..a
wyszła mi tylko członkini nazistowskiej partii, ale to przez grzywkę. zresztą celowo upozowaną na Lisbeth Salander, kto czyytał Millenium, ten wie o co cho.
Salander jest uosobieniem bohaterki, jaka mi imponuje. 



w nocy nie mogłam spać, bo miałam dziś dokonać przekierowania swoich kierunków. no to skończyłam czytać 800 stronicowy kryminał, chociaż te literacko kryminalne chwyty sa naprawdę śmieszne.
np. takie coś.
Salander usiadła na krześle Ikea Henriksdal i głęboko się zamyśliła.
no i tak w ten deseń mniej więcej.
potem napdały mnie moje osobiste demony
potem pies dreptał w te i we wte
a rano było nerwowo
potem obejrzałam film Paryżanka z BB i sobie pomyślałam, że jakby moja gra w filmach polegała na wydymaniu usteczek i wyginaniu stóp oraz drobieniu kroczków, to tez bym kiedyś odeszła psy hodowac czy coś.
chociaż w sumie nie wiem, może piękny wygląd to czasem przekleństwo?
pocieszam się, że dziś BB uchodziłąby za grubą;]

no i potem było posiedzenie i doszłam do wniosku, ze taka ze mnie Salander jak z koziej dupy trąba, nie kumałam nic a szło o wysoką stawkę.

ostatecznie przejchałąm rondo Daszyńskiego gadając przez telefon i byłam z siebie dumna. choć ten jeden raz.
a potem usnęłam na tym, jak Mronio przystawiał się do Laury, która w łóżku była umalowana jak na scenę.
a teraz piję wino, i rozmyślam, że to straszne, bo jako dziecko nie miałam marzeń. chociaż nie, miałam, żeby lecieć samolotem do Ameryki i to już było.
a co będzie dalej?