życie jest jednak dziwne, stwierdzam

niezależnie od własnego poczucia zajebizmu bądź odczapizmu, i tak dostaje się od tego życia albo głaski albo szpile, naprzemiennie, wręcz z regularnością godną przemiany dnia w noc i nocy w dzień.
to tak, żeby nie było nudno, żeby zawsze być w stanie wątpliwości na swój temat, swoich wyborów, swoich słów, swoich odczuć.
musi byc wieczny szum.

ciekawe, czy jak zatrzymam sie i pomyślę, tak jest! to pora już będzie umierać.