to jest jakby czas wojenny.

siedzę teraz w sztabie i czekam na atak. czyli przypływ informacji, demonów itp. okopałam się, chyba w miarę ok, ale nie czuję się do końca w tym okopie pewnie. erkaem czy jaki tam karabin co strzela seriami, lezy uśpiony.

na froncie działania trwają. z oddali słychac wybuchy, coś tam czasem se eksploduje. głowny atak za 1,5 tyg, choć wcześniej będą natarcia dużego kalibru, na co akurat licze i których oczywiście się obawiam.

żyję więc w stanie wojennym.

byle przetrwać do czerwcowych wyborów. to jakoś tam będzie. pokój choc często rozczarowywuje, to wojenni sojusznicy tez i to bywa bardziej bolesne w skutkach.
najważniejsze jest i tak centrum dowodzenia, które kazdy nosi w sobie. Totalnie niezależne ani od sojuszy ani od ustrojów ani traktatów i paktów. całkowicie jest odrębne, niezależne i wiele od niego zalezy. reszta to okoliczności zmienne.

o czym warto w sumie pamiętać.