moje życie nie jest na tyle ciekawe, żeby wypisywać codziennie o tym wpisy na blogasku.
chociaż kiedyś miałam taką fazę, niepowiem.
każde wstanie z łózka objawiało mi się na kształt cudu;]

ale minął czas i doszłam do wniosku, że jak cos zaobserwuję i dokonam tak zwanego uogołnienia, to wtedy ewentualnie. wpis zrobię.

chociaz tak nie do końca jest, że jest nudno. bo wczoraj robiłam wywiad z Paullą a dziś z Budką Suflera. Dwa kosmosy, ale oba równie ciekawe, mówię wam. Jak wychodzę z takich spotkań, to mam mnóstwo energii. co jest dowodem na to, że ciekawi ludzie dają energię a słabi i głupi ją zabierają.
jak siedziałąm dziś przed tym Romuladem Lipko, co wysmażył tyle hitów, którego przebojów słuchałąm jako dziecko jeszcze, te Joli, te kalofyrer parzy te nie wierz nigdy kobiecie, to zadałąm sobie sprawę, jaki czas jest w sumie umowny i zdradliwy, bo tyle lat minęło od tych czasów a coś tam wciąz jeszcze trwa.

no.

ale to taka dygresja.

a teraz meritum, czyli obserwacja i wniosek.

otóż zauważyłam, ze rację miał jednak woody allen w kwestii miłości.

np. uważa się powszechnie, że na miłość trzeba se jakoś tam zasłużyć. i np. jak ktoś tylko smęci, nie radzi se, jest nijaki, ma kompleksy to wydaje mu się, że nie spotka ni chuja kogoś fajnego.
aleeee
kobiety sukcesu mają to samo. twierdzą, że są same, bo ich sukces faciów odstrasza a oni nie lubią być odbitym światłem.

a ja myślę, że to nie jest tak.
że takie coś fajne w życiu nie spotyka nas bo mamy rozmiar dupy xs albo xl, bo mamy cv na 50 stron czy na 2, bo zarabiamy ledwo na czynsz albo na apartament w hiszpanii. to jest naprawdę tak jak mówił allen, że to albo sie zdarza albo nie.
i jak ze wszystkim w zyciu, albo ma się szczęscie albo się go nie ma.

niby głupio tak zdawac się na los w tej kwestii kiedy człowiek dziś wierzy mocno w to, że tylko kontrola go zbawi.
ale mnie to daje jakąś tam pozytywna mysl, że nie ma co sie spinać, doprawdy. nie liczy się ilość przesmęconych dni czy nocy, pożarów w głowie, poczucia beznadziei i winy, poczucia zajebizmu itp. jeśli coś ma się zdarzyć, to się zdarzy, wierze w to bardzo, mimo że przestałam chodzic do kościoła.